Teologia

Historia terminu

Termin teologia w środku klasycznej literaturze greckiej jest z drugiej ręki w środku znaczeniu "dyskurs jeśli chodzi o bogów to znaczy kosmologii ". Arystoteles podzielił teoretyczną filozofię na mathematike, phusike plus theologike. Ta ostatnia odnosiła się względnie do metafizyki plus na rzecz Arystotelesa oznaczała dyskusję powyżej naturą bogów.

W oparciu o źródła greckie autor łaciński Varro wyróżnił trzy formy dyskusji teologicznej: mitycznej (dotyczy mitów o bogach greckich), racjonalnej (analiza filozoficzna bóstwa dodatkowo kosmologii) oraz cywilnej (dotyczy rytuałów oraz publicznych obrzędów).

Termin ten od tego czasu został zdecydowany wskroś pisarzy chrześcijańskich. Pojawia się kiedyś w środku pewnych rękopisach biblijnych, do wnętrza tytule Objawienie św. Jana: apokalupsis ioannou tou theologou, "Objawienie (Odsłonięcie) Jana teologa". Użyto tu atoli raczej innego znaczenia słowa "logos". "Logos" znaczy tu nie "racjonalny dyskurs" toż "słowo" czy "przekaz (przesłanie)": ho theologos przypadkiem oznacza, że pisarz Objawienia przekazuje rola (słowo) Boga logoi tou theou - nie jest to obecne znaczenie słowa teolog.

Inni pisarze chrześcijańscy używali tego terminu wewnątrz kilku różnych znaczeniach.

  1. Autorzy łacińscy w charakterze Tertulian dodatkowo Augustyn kontynuowali uzus terminu na wskroś Varrona.
  2. W patrystycznych źródłach greckich teologia odnosi się wąsko do dyskusji do natury także gildia Boga.
  3. W innych patrystycznych źródłach greckich teologia przypadkiem egzystować wąsko użyte wewnątrz dyskusji boskiej natury Jezusa. (W tym sensie Grzegorz z Nazjanzu proszek kryptonim "Teolog": był pan zagorzałym obrońcą boskości Chrystusa.)
  4. W średniowiecznych źródłach greckich również łacińskich upływ odnosi się po prostu do Biblii.
  5. W scholastycznych źródłach łacińskich, upływ zaczyna zwać racjonalne śledztwo doktryny religii chrześcijańskiej, w wyższym stopniu dokładnie oznacza dyscyplinę akademicką która bada koherencję dodatkowo implikacje języka również twierdzeń Biblii oraz tradycji teologicznej (ta ostatnia prezentowana jest na wskroś Piotra Lombarda wewnątrz kompilacji teologii z 1150 roku (Libri Quattuor Sententiarum). Był to utarty scholastyczny recepta akademicki.